عبارات، كه مهمترين بخش يادآوري را تشكيل ميدهد، بيشتر مجموعهاي است از سخنان جالينوس و ابن سينا، كه به ترتيب الفبايي نام بيماريها مرتب شده است. اختلاف نظرها را موٴلف ذكر كرده و به توضيح دربارهٴ آنها پرداخته است. اين بخش در واقع يك واژهنامهٴ آسيبشناسي داخلي به شمار ميرود. در سدهٴ چهاردهم، يك پزشك پاريسي به نام پير سن فلوري ذيلي بر آن نوشت، يا آن را تحرير كرد.
منتخبات جالينوس خلاصهاي از محتوي آثار جالينوس را به دست ميدهد.
فراواني نسخههاي خطي آثار ژان حاكي از رواج آنهاست. اغلب از آنها نام بردهاند: ازجمله گي دو كولياك و ژاك دپار؛ يا مورد تقليد قرار گرفتهاند.
پير كاپستانگي1
پزشك فرانسوي، كه در حدود 1299 ـ 1313، در مونپليه برآمد. كاپستانگ در لانگدوك و در نزديكي بزيه قرار دارد. او رسالهاي در باب جلوگيري از فلج، و رسالهاي
در باب كتاب بيماريهاي حاد بقراط نوشت. در 1299، درصدد ترجمهٴ كتاب تيسير ابوالعلا زهر برآمد.
¿ يادداشتهاي مربوط به ونسان دوبووه و آرمانگو پسر بلز؛ و اشارهٴ به پير ليموژي در يادداشت مربوط به جان پكهام.
دامپزشكي در اسپانيا در سدهٴ سيزدهم
تعدادي رساله در باب بيطاري و دامپزشكي به زبان اسپانيايي در دست است كه زمان آنها ظاهراً به سدهٴ سيزدهم، مربوط ميشود، ولي تاريخ دقيق آنها را نميتوان تعيين كرد و موٴلفانشان را هم نميشناسيم:
1 ـ ياخمه دو كاسترو2: بيماريهاي اسب، در 130 فصل.
2 ـ خوان آلوارز سالاميلاس3:
كتاب بيطاري و بيماريهاي جانوران. نسخهاي از آن در كتابخانهٴ ملي پاريس موجود است كه تصاوير عجيبي دارد.
3 ـ برادر برناردوي پرتغالي4:
كتاب جامع بيطاري. در مقدمه اظهار شده است كه دامپزشك بايد داراي معلومات نجومي باشد (به خاطر اخترشماري)، و خواص گياهان، كالبدشناسي اسب، بيماريها و روش درمان آنها بيان شده است.
همچنين ¿ يادداشتهاي مربوط به پدروي اسپانيايي، آرنولد ويلانووايي، رامون لول، بيكن، ويلهلم موربكي و ياكوب فان مايرلانت، آلبرت كبير، و پترداسيايي.